22/2/52

วันนี้ก่อนจะลุก คงเป็นเพราะร่างกายเพลีย
กำลังสติก็ยังอ่อนอยู่ เลยกลายเป็นว่า ภาวนา ทุลักทุเล แต่ก็ไม่เป็นไร
ทุลักทุเลก็รู้ไปก็พอ

20/2/52

เมื่อวานนี้ ขากลับจากขอนแก่น เดินทางแวะกราบหลวงพ่อ ไปถึงบ่าย สองโมง ทำกิจวัตรร่วมกับพระที่วัดตามสมควร
แล้ว นั่งพักรอหลวงพ่อ จนถึงเวลาฉันน้ำปานะ ปรากฏว่าหลวงพ่อไม่ลงมาฉัน เราเลยได้แค่กราบท่าน ท่านถามว่ามีอะไร
จะถามไหม หลวงพ่อจะตอบให้ แต่เราไม่มี กราบท่านเสร็จท่านเดินผ่านเราไปพร้อมกับประโยคสุดท้ายว่า "ตามนั้นล่ะ"
เราเข้าใจเลยว่า ที่เราทำอยู่นี้ ถูกต้องแล้ว เราเผลอยิ้มออกมา ด้วยความปิติ เพราะเราก็ว่า เรามาถูกทางแล้วเหมือนกัน
หลังจากฝึกรู้สึกตัวมาตั้งแต่วันที่ 23 ธันวา 51 เห็นได้ชัดเลยว่าเรามีสติมากขึ้นเรื่อยๆ จนถึงวันนี้ เหมือนกับว่า ตอนที่
สติเกิดนั้น กายกับใจแยกกันทันที อย่างชัดเจน
หมายเหตุ...เราเห็นคนอื่นไม่ได้เห็นเขา เขาเห็นกายของเรา ไม่ใช่เห็นเรา